Uunahin ko na muna ang nangyari sa aming silid bago tayo
pumuntang boso-boso noong nagcamping kasi ng mga GSP.
Amin ng tinalakay ang mga tauhan sa Noli Me Tangere.Dito mas
kinilala naming sila sa pamamagitan ng pagahhambing ng mga tauhan sa mga taong nakapalibot sa kanya
sa panahon na isinusulat niya ito.
Sa pagdating naman ng biyernes,pumunta kami sa BOSO-BOSO
HIGHLANDS RESORT kung saan kami
magcacamping.Lubos akong nagalak dahil ito ang unang pagakkataon na
nakasama ako sa camping sa labas n gaming eskelahan.Dito ko naramdaman ang
pagiging Independent ko.
Sa unang araw, tulong tulong kaming nagtayo n gaming
tent.nakakatua dahil malaki ang napunta saming espasyo dahil nga malaki din
naman ang tinayo naming tent.sinunod naming gawin an gaming mga gadgets.doon naming
inilagay ang mga gamit naming sa kusina.
Sa pangalaang araw naman ay ang araw ng mga activities.Dito
sobra kaming napagod.nagswimming kami,nagluto,nag-knot tying at ang panghuli ay
ang paggaa naming ng sarili naming festival.Ako ang napiling pinuno n gaming
grupo na binunuo ng mga eskelahan mula sa Calawis NHS,San Roque NHS,Mambugan
NHS at ang isa pang eskelahan.Sobra akong nasubok bilang pinuno niito dahil may
hindi pagkakaintidihan sa mga steps at music.Ngunit salamat kay Ma’am Arriola
dahil tinulungan niya kaming tapusin ito ng maayos.
Sa panghuling araw ay ang pagprepresenta naming ng aming
nabuong festival.Lubos akong nasiyahan sa panagbenga festival dahil nagaa nila
ito ng maayos.Dito na rin ibinigay an gaming mga sertipiko at badges.ito ang
huling araw ng aming camping.
Pagbalik ay muli ko na namang nalanghap ang hangin sa
Mambugan.Masaya ako dahil nakasurvive kami sa ganoong uri ng pamumuhay.Kahit na
umitim at namalat ang aming mga labi ay tuwanqtuwa pa rin naming
pinagkwekwentuhan ang mga pangyayari sa
camping na iyon.
Isang Nakakapagod na linggo ngunit isang linggong
punong-puno ng mga masasayang ala-ala.
No comments:
Post a Comment